Kennis delen diep in de townships, Maart 2014

Kennis delen 

diep in de townships van Zuid-Afrika

Werken in de townships van Zuid-Afrika zou door velen als avontuur kunnen worden gezien. Maar de werkelijkheid is weerbarstiger: Armoede, criminaliteit, mishandeling, ziekte en duizenden mensen opeen gepakt. ‘Shacks’ van golfplaten met daken zo lek als een mandje staan in een schril contrast met de vrolijkheid waarmee de lokale bevolking in het leven staat.
We doen verslag van Sylvain Brökling die samen met een groep vrijwilligers uit de regio Voorne-Putten aan de slag is gegaan in Zuid-Afrika om samen met de lokale Health Promoters een bijdrage te leveren aan het verbeteren van de levensomstandigheden in de townships.

 

 

te helpen gezonde kinderen te wereld te brengen. “We begonnen met het geven van trainingen aan vroedvrouwen. Die zijn daar niet voor opgeleid omdat zij hun moeder of oma nadoen. De moeder begeleiden tijdens de zwangerschap? Nooit van gehoord! Maar met educatie en egeleiding van de moeder kun je HIV besmetting bij haar baby voorkomen. En als ik door een township loop en een moeder komt naar me toe: Harold, Harold, I was able to save the life of a hild because of what the Health Promoters taught me. Dan weet ik waar we het voor doen.”

~Initiatiefnemer: Harold Robles

 

 

 

 

Reisverslag:
“De missie bezoeken in Zuid-Afrika is een hele onderneming
en vergt mentale en praktische voorbereiding. Doel van
deze reis was helder: aan de slag gaan. Zuid-Afrika kent 1
uur tijdverschil en eenmaal in de eerste wereld geeft het een
gevoel van ‘thuiskomen’. Wat een contrast wanneer we de
townships in de derde wereld aandoen.

 

De in Zuid-Afrika gevestigde non-profit organisatie

 

Health Promotion South Africa Trust is het resultaat van 15 jaar hard werken van vele vrijwilligers op initiatief van Oostvoornenaar Harold Robles. Onder het motto Preventie door Educatie worden ieder jaar meer dan 10.000 lokale Health Promoters opgeleid om basis  gezondheidskennis te delen met de mensen in de townships van Zuid-Afrika. Tientallen Europese en Amerikaanse vrijwilligers dragen hun steentje bij aan het succes van de Health Promoters vanuit de overtuiging dat Gezondheidseducatie Een  mensenrecht is. In 1999 belt Desmond Tutu,goede vriend van Harold Robles, of hij wil terugkomen naar Afrika om vrouwen met AIDS In het Health Information Center van Khayelitsha vlakbij Kaapstad hebben we een bijzondere ontmoeting met Mama Rosie. Zij runt het complex met weeskinderen maar ook de kleuterschool en het gebouw met terminale patiëntjes. Harold Robles ontmoette deze bijzondere vrouw vele jaren geleden en intussen is er een samenwerkingsovereenkomst. Medische studenten zijn daar om kennis te delen, opleidingsmaterialen te maken, maar er ook om allerhande klusjes te verrichten. We wonen een training bij van een Health Promoter over een gezonde levensstijl en het voorkomen van suikerziekte. Met ons mee reisde de musicalster/zangeres Nurlaila Karim (ambassadrice van de Health Promoters) en we sluiten de middag af met het zingen van liedjes met de kinderen en delen ballonen uit. Wat een feest voor deze kleintjes!

 

We verlaten Khayelitsha om aan de slag te gaan in het township
Kayamandi dat dankzij donaties van Nederlandse vrienden
een mooi pand kon laten bouwen voor de Health Promoters.

 

We sluiten de dag af met een ‘Soup Kitchen’ (rijst en gekookte
kip) voor de kleinsten. Wie geen eigen plastic bakje mee heeft, vindt wel een bakje op de vuilnisberg verderop. We hadden met 150 kindjes rekening gehouden en we weten nog steeds niet waar de ruim 300 kindjes vandaan kwamen. Een Soup Kitchen kost overigens ca. 150 euro en David Molorane kan dat alleen door donaties. Geen geld, geen warm eten. In de nieuwe gemeenschapsruimte geven de Health Promoters nu ook training. Een mooie plek waar veel mensen bij elkaar komen. In township Masiphumelele bevindt zich een Health Information Center binnen het gebouw van onze beschermheer  Desmond Tutu en zijn ‘Desmond Tutu HIV  Foundation’. We bezoeken de klaslokalen en leren van de lokale bevolking wat de behoefte is voor voor nieuwe educatiemodules. Wij Westerlingen bepalen dus niet wat hun leerstof zou moet zijn.

Enkele reisgenoten gaan met Health Promoters aan de slag
om hun kennis te delen. Ik ga met kindjes knutselen en we
delen potloden, stiften en andere materialen uit. Ik leg daar
uit wat we het afgelopen jaar in Nederlandse scholen hebben
gedaan om geld in te zamelen en om de hartelijke groeten
over te brengen van de kindjes uit Nederland.

 

 

Het laatste township van Mama Puhmla heeft een kleine kinderopvang waar de Health Promoters training geven. De kleintjes zijn dol op de  Ballonnen en ik herinner me dat ik 3 kindjes (dezelfde leeftijd als mijn kinderen) op mijn armen draag die veel lol beleven aan mijn behaarde armen. Met koude rillingen over mijn rug lijkt alles zich dan in slow motion af te spelen wanneer ik een glimlach krijg van de kleinste, nog geen 4 jaar. Het mondje heeft louter zwarte tandjes door tandbederf, in de volksmond: tandwolf. Je realiseert je dat tandenpoetsen en handjes wassen bij ons heel gewoon is. Omdat wij als ouders ze dat geleerd hebben. Daarom is het werk belangrijk en verdienen de Health Promoters ook uw steun.“
~Supporter van de Health Promoters: Sylvain Brökling

 

In township Langrug hebben de Health Promoters een
samenwerkingsovereenkomst met de Langrug Childhood
Development Trust. Wij klussen mee aan het nieuwe
gemeenschapshuis annex restaurant dat door Teboho David
Molorane met succes wordt gerund. Met verven en het
restaurant inrichten verzet de groep veel werk. Dieper het
township in bezoeken we de ‘shacks’ en kindercrèche waar
ruim 30 kinderen met veel liefde van de lokale juffen worden
opgevangen.

Tot slot nog dit: “Veel mensen zoals u en ik zijn de afgelopen
jaren letterlijk misbruikt door directeuren van goede doelen met exorbitante salarissen en torenhoge onkostendeclaraties. Deze lieden en hun malafide praktijken zijn de oorzaak dat
onze donaties niet werden besteed waarvoor u en ik het hadden geschonken. Dat heeft, heel begrijpelijk, mensen doen besluiten geen geld meer te schenken aan de goede doelen. Wrang blijft het idee dat de minder bedeelden hierdoor juist nog meer de dupe van de situatie zijn geworden. Ik heb daar veel moeite mee gehad en me daarom in ruime mate laten informeren over wat er met de donaties aan de Health Promoters gebeurt. Daarom weet ik nu dat deze donaties daadwerkelijk gebruikt worden ter verbetering van de levensomstandigheden van de poorest of the poor in de townships van Zuid-Afrika. Dankbaar en gerust ben ik omdat ik weet dat mijn bijdrage in eerlijke handen is en oprecht goed wordt besteed. Ik wilde dit graag nog even met u delen.”
~Uw gastheer: Willem Korevaar

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *